Ως εργοθεραπευτές, αφιερώνουμε σημαντικό χρόνο στην αξιολόγηση, την παρέμβαση, την υποστήριξη και τη συνεργασία με τα παιδιά, τις οικογένειες και τους άλλους επαγγελματίες. Ωστόσο, υπάρχει μία δραστηριότητα που συχνά θεωρείται «γραφειοκρατική υποχρέωση», ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί βασικό πυλώνα της επαγγελματικής μας πρακτικής: η καταγραφή κλινικών σημειώσεων μετά από κάθε συνεδρία,
Ένα από τα πιο συχνά λάθη που κάνουμε ως ενήλικες είναι να ζητάμε από ένα παιδί να συγκεντρωθεί, να επικοινωνήσει ή να συνεργαστεί πριν το νευρικό του σύστημα να είναι έτοιμο. Είναι σαν να ζητάμε από κάποιον να λύσει μαθηματικά ενώ βρίσκεται πάνω στο πιο τρομακτικό roller coaster της ζωής
Όταν η μαμά της Φρίντα ήρθε για τη συνηθισμένη εβδομαδιαία συνεδρία εργοθεραπείας, μου αποκάλυψε κάτι που με εξέπληξε: έχει ξεκινήσει τη διαδικασία αξιολόγησης για διάγνωση ΔΕΠΥ για τον εαυτό της. Η Έμιλυ είναι 43 ετών, γιατρός και μητέρα δύο παιδιών, εκ των οποίων το ένα έχει ένα πολύ σπάνιο χρωμοσωμικό
When Paul (14) and his younger sister Barbara first came to the clinic for joint therapy sessions, the situation seemed almost impossible. Both are adopted children of a single mother, and their relationship was marked by constant conflict. Paul had openly stated that he didn’t want Barbara in his
Σήμερα ο Σάμι έφτασε στη συνεδρία εμφανώς απορρυθμισμένος. Μπήκε στο δωμάτιο καλύπτοντας τα μάτια και τα αυτιά του, παράγοντας επαναλαμβανόμενους ήχους με το στόμα και αποφεύγοντας κάθε μορφή αλληλεπίδρασης. Η στάση του σώματός του ήταν κλειστή, με έντονη κινητική ανησυχία, σαν να προσπαθούσε να «χαμηλώσει» τον κόσμο γύρω του. Η
Τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχω το προνόμιο να βλέπω σε εβδομαδιαία βάση τη Λένα, μία νεαρή γυναίκα 19 χρονών με ιδιαίτερα πολύπλοκο προφίλ αναγκών. Η Λένα παρουσιάζει συμπεριφορές που συχνά ερμηνεύονται ως «βαρύς αυτισμός», όμως στην πραγματικότητα αντικατοπτρίζουν ένα νευρικό σύστημα που βρίσκεται σε συνεχή αγώνα για ρύθμιση. Σε περιόδους
Κατά τη διάρκεια μιας εργοθεραπευτικής αξιολόγησης στο κέντρο όπου εργάζομαι στην Αγγλία, η πόρτα άνοιξε και μπήκε μέσα μια μαμά με την κόρη της. Η Ιωσηφίνα και η Σοφία, 12 χρονών, μαθήτρια Α’ Γυμνασίου. Χαμογέλασα σχεδόν ασυνείδητα. «Σε θυμάμαι», είπα στη μαμά. Με κοίταξε και συγκινήθηκε. «Κι εγώ… Πώς να
Ο Φάνης έρχεται στις συνεδρίες εργοθεραπείας κουβαλώντας πάντα μαζί του το άγχος της μετάβασης. Σχεδόν κάθε Δευτέρα απόγευμα δυσκολεύεται να μπει στο αυτοκίνητο για να έρθει στο κέντρο· βρίσκει λόγους, αντιστέκεται, λέει πως είναι κουρασμένος ή πως δεν θέλει να πάει. Κι όμως, η “μαμά” του –η γιαγιά του, που
Fin arrives at his occupational therapy sessions carrying the weight of transition anxiety. Almost every Monday afternoon, getting into the car to come to the therapy centre is hard. He finds reasons, resists, says he is tired or that he does not want to go. And yet, his “mum”—his
Είναι σίγουρο ότι έχεις δουλέψει με ένα ή περισσότερα παιδιά παιδιά ή εφήβους στην εργοθεραπεία που είνα προκλητικός και σε αγχώνει; Ίσως πετάει μπάλες σε εσένα ή άλλους παρευρισκόμενους στην αίθουσα εργοθεραπείας, αγνοεί οδηγίες, δημιουργεί ακαταστασία, χαλάει πράγματα ή χρησιμοποιεί λέξεις και αστεία μόνο και μόνο για να προκαλέσει αντίδραση.
(including PDA-Type Autistic) Working with children who present with Pathological Demand Avoidance (PDA) can be challenging for therapists, educators, and parents. Traditional approaches often fail because PDA profiles are characterized by extreme anxiety around demands, even those that seem simple or enjoyable. This anxiety can lead to refusal, avoidance,
Have you ever worked with a child or teenager in occupational therapy who seems to push every button? Maybe they throw balls at people, ignore instructions, make a mess, break things, or use language just to get a big reaction from you. Sometimes they even provoke with sudden movements or
When boys walk into an occupational therapy clinic, it’s not uncommon to see their eyes light up at the mention of basketball or football. These sports are more than just games—they are dynamic, multi-layered activities that engage the brain and body in ways few other exercises can.
As occupational therapists, we often meet families carrying stories of resilience and heartbreak. Today, I want to share a session that reminded me why innovation and empathy matter so much in our work. It’s about two siblings—Rosie and Joshua—and a new therapeutic approach I’ve been using
Leo is a bright, energetic child with a PDA profile who often meets the world with resistance, especially when it feels like it's closing in on him. Words like school, subjects, or teachers are instant triggers. He’s quick to challenge, quicker to flee or fight, and swearing
During a sensory integration session in the clinic, the therapist worked with Angie, a thoughtful and sensitive girl who had been adopted, alongside her supportive mum. Angie often showed intense emotional reactions to physical discomfort—sometimes lashing out or withdrawing—especially during moments of minor pain. These responses were not
ΕΙΔΗΣΕΙΣΜΟΝΟ ΣΤΟ ERTNEWS.GR24/10/23 02:15 μμΣύνταξηΔάφνη Σκαλιώνη Είμαι ο Φοίβος Βασάλιος, 36 χρονών, πτυχιούχος ΕΜΠ, μέλος του Ελληνικού Συλλόγου για το Σύνδρομο Άσπεργκερ. Δέχτηκα να μιλήσω σήμερα εδώ, να μοιραστώ την εμπειρία μου μαζί σας*, γιατί θεωρώ σημαντικό να ακούσετε από κάποιον που ζει στο φάσμα το
Angie came into her sixth Sensory Integration (SI) session with her mum, looking visibly upset. The moment she entered the reception area, she softly shared: “Something happened at school.” Her face showed the emotional weight she was carrying. As we moved into the therapy space, it became clear that today
As a therapist, I often meet families who are deep in the trenches of everyday challenges — navigating neurodiversity, co-parenting after separation, and trying to find just one peaceful moment at home. A few months ago, I began working with a father of two incredible boys: Hugo, 10, and Barney,
Στην καρδιά του Surrey, εκατοντάδες οικογένειες που έχουν υιοθετήσει παιδιά βρίσκονται σε μια αγωνιώδη αναμονή. Ο λόγος; Η αβεβαιότητα για τη συνέχιση της κρατικής χρηματοδότησης που υποστηρίζει τις θεραπευτικές τους υπηρεσίες. Το Υπουργείο Παιδείας του Ηνωμένου Βασιλείου (DfE) δεν έχει ακόμη ανακοινώσει αν θα επεκτείνει τη χρηματοδότηση για το Ταμείο
Όταν γνώρισα για πρώτη φορά τον Σαμ στην κλινική εργοθεραπείας που ξεκινούσα εκείνη την περίοδο (σχεδόν πριν από 10 χρόνια), οι γονείς του ήταν φορτωμένοι ερωτήσεις και ανησυχίες. Ήταν ένα πανέξυπνο, γεμάτο περιέργεια αγόρι τεσσάρων ετών, που δεν είχε λόγο αλλά είχε, διέκρινα, ένα αυτιστικό μυαλό που λειτουργούσε με τον
When I first met Samuel in the occupational therapy clinic that I was starting at that time (nearly 10 years ago), his parents were filled with questions and concerns. He was a 4 year-old bright, non-verbal but curious boy with an autistic brain that worked in its own
A couple of years ago, I remember I used to see Alexander (Xander), who was ten years old at that time, an autistic boy with an endless supply of energy and an exceptional knack for recreating entire scenes from his favourite cartoons. For months, his parents had been trying to
Mike had always struggled with his weight. For as long as he could remember, he had been heavier than other kids, and as he entered adulthood, the problem only got worse. Despite countless diets, workout regimens, and even medical consultations, nothing seemed to work. Mike’s weight continued to climb,
Με μεγάλη μου χαρά, να σας διηγηθώ την ιστορία του Μαξ, όπως την έζησα από την αρχή της μεχρί πρίν λίγους μήνες. Ο Μάξ είναι ένας 14χρονος έφηβος, με διάγνωση Διαταραχή Προσκόλλησης και Τραύμα (Attachment Disorder and Early Years Trauma) που ζεί στο Ρέντιν της Αγγλίας. Όταν ήρθε για την
May 2019. First sensory integration session with this adopted young man, aged 14 years. I felt a knot tighten in my stomach as I read through his file before we met. The reports were troubling: violent outbursts toward his mum and female teachers, exclusion from school since January, and an
In a friend's child birthday party, I meet the other parents that are there, introducing myself, and coming to that stage of the conversation that I explain what an occupational therapist does (as always!). Because yes, I do have to explain. Only by saying that I am an
Written by Βασίλειος Ανδρεαδάκης Γράψιας There is a silent tragedy unfolding in our homes today involving our most precious jewels, our children. Our children are in a devastating emotional state! Over the past 15 years, researchers have provided us with statistics each time that are more alarming about the acute
Είναι περίοδος Πανελληνίων και άλλων εξετάσεων για σχολεία, κολέγια και Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και αυτή είναι σίγουρα μιά αγχωτική περίοδος όχι μόνο για τιους εξεταζώμενους μαθητές και φοιτητές αλλά και για τις οικογένειές τους που τους στηρίζουν και θέλουν να πετύχουν το καλύτερο δυνατό. Για πολλούς, αυτό το άγχος συμπεριλαμβάνει
When Fryda’s mum came for our weekly OT session, she revealed her news to me that took me by surprise. She has started the process of getting an ADHD diagnosis for herself. Emily is a 43 years old physician and mother of two children, one of these having a
Είδα τον ήλιο μου και τον εαυτό μου. Σε μια πεδιάδα με ορίζοντα, περιζωμένους από αγάπη. Κι η ψυχή μου σκάλιζε την παρεισφρητική μου σκέψη. Τι είναι αυτό το ανερμάτιστο συναίσθημα που κουρσεύει την καρδιά ❤️; Είναι ευδαιμονία; Είναι απόγνωση; Ο ήλιος μου είναι για μένα το επίκεντρο, το πρωτότυπο, το
Δεν έχω κλάψει ποτέ. Ρωτάτε όποιον θέλετε. Στο νυφικό κρεβάτι, η μια πλευρά είναι άδεια. Στην άλλη, η χήρα κλείνει τα βλέφαρα της να ξεκουραστεί. Και την ενοχλω και την σκουνταω και παίζω σαν κουτάβι. - Και τι σχέδια έχεις τώρα; Γελάει σαρκαστικά. Σοκαρισμένη ακόμα. Δεν την περίμενε αυτή την ερώτηση.
It's Monday, and as you might already know every other Monday morning, I have an assessment at the clinic. This time with an 8-year-old girl, named Zoe, who is in foster care (not officially adopted yet, but that's probably going to happen soon) with
Σήμερα το πρωί ήρθαν δυο διδυμάκια, με καταγωγή από Τζαμάικα, υιοθετημένα από ένα ζευγάρι Βρετανών, ο Τζέσυ κι ο Τζόσουα, 4 χρόνων, για αξιολόγηση στην κλινική. Κλασικά, πριν τους δω, πρώτα τον Τζόσουα και μετά τον Τζέσυ, διάβασα τους φακέλους τους για να ξέρω κάποια πράγματα για αυτούς. Attachment και
Είναι Δευτέρα, και όπως κάθε Δευτέρα πρωί, έχω αξιολόγηση στην κλινική με ένα κορίτσι 8 χρονών, με το όνομα Ζωή, που είναι σε αναδοχή (όχι επίσημα υιοθετημένη ακόμα, αλλά αυτό μάλλον θα γίνει σύντομα) σε δύο υπέροχους ανάδοχους γονείς, τον Τζιμπρίλ και την Γκρέτα. Οι γονείς της φαίνονται πολύ έμπειροι,
Μία από τις πρώτες αξιολογήσεις που έκανα στις αρχές Σεπτεμβρίου, ήταν ο Μπάρνι, ένα αγόρι 8 ετών, χωρίς διάγνωση και με υποψίες για δυσπραξία και ΔΕΠΥ. Για τους παιδιατρικούς εργοθεραπευτές που χρησιμοποιούν μια σειρά από αξιολογητικά εργαλεία είναι μερικές φορές πολύ εύκολο να βγάλουν κάποια αρχικά συμπερασμάτα σε πολύ λίγα
As an adult, you have the illusion, that during your summer holidays, you will create a program-free routine, you will go with the flow, eating, drinking, sleeping and swimming anytime you feel like it. As a parent, young in the field of parenthood, you continue to have the same
Πολλές εκπαιδεύσεις γύρω από τη δουλειά και τη μουσική μου έχουν διδάξει ένα πράγμα. «Ξέρω ένα πράγμα, και αυτό είναι ότι δεν ξέρω τίποτα» (λέει ο Σωκράτης). Θα το παραφράσω λέγοντας ότι "Ένα πράγμα είναι βέβαιο στη ζωή μου. Το αβέβαιο". Αυτό σκέφτομαι κάθε φορά που παρακολουθώ μια
Training experiences. Numerous trainings around my work and music have taught me one thing. "I know one thing, and that is that I know nothing" (Socrates’ saying). I will paraphrase this by saying that "One thing is certain in my life. The uncertain". This is what
Όλα αυτα τα χρόνια (9 και πάμε για 10!) που εργάζομαι ως Εργοθεραπευτής σε κέντρα Εργοθεραπείας και σχολεία στην Αγγλία, έχω βιώσει διάφορες αλλαγές πρώτα σε προσωπικό επίπεδο αλλά και στο πως με ταχύτατους ρυθμούς αλλάζει η κοινωνία. Βέβαια σαν γενικό κανόνα να θυμάστε πως αυτά που ζούμε σαν αλλαγές
Έχετε ποτέ σκεφτεί πως η γραφή, το σχέδιο και η ζωγραφική με την χρήση κυρο/ξυλομπογιάς, μαρκαδόρων, χαρτιού και μολυβιού είναι πολύ περισσότερο από απλά διασκεδαστικές δραστηριότητες? Όταν ο καιρός είναι κακός και δεν υπάρχει προοπτική βόλτας στο πάρκο, δραστηριότητες όπως η ζωγραφική, που έχουν ευρεία οφέλη για την ανάπτυξη
Σε συνέχεια του 1ουμέρους με θέμα ΔΕΠΥ και αποβολές στα σχολεία, σας παραθέτω την απάντησή μου στην μητέρα που μου είχε στείλει το email για την κόρη της που έχει διαγνωστεί με Αυτισμό και ΔΕΠΥ και δεν έχει διαφορετική μεταχείρηση στο γυμνάσιο που πάει, με αποτέλεσμα να κρέμονται όλα από
Η Ντράξυ μου μίλησε στην εποπτεία Εργοθεραπείας για ένα παιδί το οποίο βλέπει στην κλινική τις τελευταίες δυο εβδομάδες ονόματι Γιούσεφ. Ο Γιούσεφ είναι 7 χρονών και δεν έχει κάποια διάγνωση, προς το παρόν, και η Ντράξυ φοβάται πως το προφίλ του παρουσιάζεται ως πολύ προβληματκό κυρίως λόγω του πόσο
Tην προηγούμενη βδομάδα πήγα σε ένα σχολείο στο Surrey, μετά από αίτημα μιας μητέρας που ήθελε να παρακολουθήσω τον Μπάρνυ, τον 12 χρόνο γιο της που πάει γυμνάσιο. Συνήθως στις επισκέψεις στα σχολείο παρατηρώ τον μαθητή για τον οποίον έχω προσκληθεί και έπειτα απαιτώ κάποια λεπτά με την δασκάλα που
Draxie came to supervision today to have a chat about her cases. Her first case was Callum, a 13-year-old adopted young man with early years trauma and attachment issues, plus Dyspraxia. -So how is Kallum doing? I asked. -I don’t know, Neki, honestly, he seems like he
Ήρθε στην εποπτεία σήμερα η Ντράξυ για να μιλήσουμε για τα περιστατικά της. Μου μίλησε για τον Κάλουμ, έναν έφηβο 13 χρονών, υιοθετημένο, με ιστορικό παιδικού τραύματος και θέματα προσκόλλησης. – Πως πάει ο Κάλουμ λοιπον? - Νέκι, δεν ξέρω, δεν του αρέσει να έρχεται στις συνεδρίες Εργοθεραπείας πια. Τις βρίσκει βαρετές,
Τις μέρες των Χριστουγέννων ‘22, καθώς μιλάγαμε με ένα φίλο μου, ο οποίος τυχαίνει να είναι γιατρός στο Ίπσγουιτς της Αγγλίας, μοιράστηκε το όραμά του μαζί μου, σχετικά με το αυξανόμενο πρόβλημα της εμμονής των εφήβων με τα βιντεοπαιχνίδια. - Έχω ένα όραμα, μου λέει. Θέλω να επενδύσω κάποια χρήματα και
Christmas days, and a friend of mine, who happens to be a doctor in Ipswich, shared his vision with me, during a hot-topic discussion around the increasing problem of teenagers’ obsession with video games. - I have a vision, Neki, he said. I want to invest some money and buy
From my clinical experience I can recall many cases of children on the autistic spectrum that are accompanied in the initial assessment and in therapeutic sessions by one parent (99% the mother). But where is the father? I was always wondered. But not anymore… I have always had an intention
Ιστορίες από εποπτείες Εργοθεραπείας: Ήρθε η Άννα στη συνέδρια σήμερα να συζητήσουμε για τον Αρτσι που είναι σχεδόν 3, έχει διαγνώσεις Υδροκεφαλίας και μη-λεκτικου Αυτισμού, και κάθε φορά που κάτι δεν του πάει καλά, κουτουλαει το μέτωπο του σε διάφορες σκληρές επιφανειες όπως το τραπέζι, τον τοίχο, το πάτωμα
Από την κλινική μου εμπειρία μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου πολλά περιστατικά παιδιών στο φάσμα του αυτισμό που εμφανίζονται στην αρχική αξιολόγηση αλλά και στις συνεδρίες με έναν γονέα (99% την μητέρα). Πού είναι ο πατέρας; Απορούσα στις αρχές της σταδιοδρομίας μου. Όμως όχι πια. Πάντα είχα μία πρόθεση
Η φαρμακευτική χρήση του φυτού μαριχουάνα (που ονομάζεται Cannabis Sativa), χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν. Αρχαίοι πολιτισμοί- συμπεριλαμβανομένων τόσο των ελληνικών (Ηρόδοτος) όσο και των ρωμαϊκών κοινωνιών στην Ευρώπη, καθώς και των ινδικών και κινεζικών πολιτισμών στην Ασία - εκτιμούσαν ότι αυτό το φυτό ήταν ικανό να παράγει χαλάρωση, ευφορία και μια
The therapeutic use of the marijuana plant (called Cannabis Sativa), dates back thousands of years. Ancient civilizations – including both Greek (Herodotus) and Roman societies in Europe, as well as Indian and Chinese cultures in Asia – appreciated that this plant could produce relaxation, euphoria, and several other psychopharmacological actions. In more
Ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω αποσμασματικά ένα σχετικά άγνωστο για τα ελληνικά δεδομένα Μοντέλο αποκωδικοποίησης των 3 τύπων στρατηγικής όσον αφορά τις σχέσεις προσκόλλησης-δεσμού με τους άλλους ανθρώπους. Ένα μοντέλο που εμπνεύστηκε η Dr Patricia Crittenden συνεχίζοντας το έργο της μεντόρισας της Dr Mary Ainsworth, η οποία με
Διαβάστε δύο σημαντικές αλλαγές που συμβαίνουν όταν ένας Παιδιατρικός Εργοθεραπευτής γίνεται γονιός. 1. Η απόκτηση ενός ή περισσότερων παιδιών μπορεί να είναι το πιο σημαντικό γεγονός στη ζωή σας. Από τη προ-τέκνων-ζωή, όπου έπρεπε να σκεφτείτε την προσωπική σας ευημερία, την εξέλιξή σας και τα όνειρά σας, στην
Here you will read 2 distinctive differences that you realise as a paediatric OT when you become a father or a mother. 1. Having one or more children can be the most life-changing event in your life. From the non-children life, where you had to think about your
Κάποια χρόνια πίσω, ήρθε μια μαμά με το 5χρονο γιό της (με αυτισμό και χωρίς λογάκια εκείνη την περίοδο) για Αξιολόγηση Εργοθεραπείας. Η κύρια ανησυχία της μαμάς, όπως μου είπε με το “καλημέρα σας” ήταν το ότι το παιδί της δεν έδειχνε καμία βελτίωση στις γραφοκινητικές του δεξιότητες. Μεταξύ άλλων,
Some years ago, I had a mum who brought her autistic non-verbal son (5 years old at that time) for an assessment. Mum was mainly concerned about the boy's handwriting. I checked on the pre-assessment questionnaires that the child is right-handed. All good. One of
When he was 86 years-old, Hernan became the biggest football fan and started to write down every single goal of a Barcelona’s Next-Big-Thing, Messi. In fact, he invested on this young footballer’s natural talent at that time and was vindicated because Messi forced him to
Ο παππούς Ερνάν λοιπόν στα 86 του χρόνια περίπου άρχισε να σημειώνει το κάθε γκολ του Μέσι σε ένα μπλοκάκι. Επένδυσε πάνω σε αυτόν τον νέο τότε ποδοσφαιριστή, και δικαιώθηκε γιατί ο Μέσι τον ανάγκασε να πάρει μολύβι και γράψει στο μπλοκάκι του 746 φορές!! Ο παππούς Ερνάν (συνταξιούχος εδώ
In front of the judge, the father of the accused for the murder of the 21-year-old young lady said: "My son was hyperactive, he couldn't concentrate during the lessons, his condition was getting worse, but we hadn't figured it out; we thought he
Ο πατέρας του κατηγορούμενου για τον φόνο της Τοπαλούδη είπε μπροστά στον δικαστή: "Ο γιος μου ήταν υπερκινητικός, δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί στα μαθήματα, η κατάσταση του χειροτέρευε αλλά δεν το είχαμε καταλάβει νομίζαμε ότι ήταν απλά ζωηρός, δεν μας το είχε πει και κανένας καθηγητής. Αργότερα στα 14
Για τους περισσότερους ανθρώπους η αισθητηριακή ολοκλήρωση αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια των καθημερινών παιδικών δραστηριοτήτων. Όταν ένα άτομο έχει καλή αισθητηριακή ολοκλήρωση, τότε μπορεί να επεξεργαστεί πληροφορίες αυτόματα και αποτελεσματικά. Αλλά για μερικούς ανθρώπους, η αισθητηριακή ολοκλήρωση δεν αναπτύσσεται τόσο ικανοποιητικά όσο θα έπρεπε και μπορεί να επηρεάσει τις δραστηριότητες
On my way back from the VI (Visual Impairment) centre I was so ecstatic about this experience (another one, since I have been working with these children for two years now) that I had to sit for a while in the car and reflect on various things. I parked my
Anna who is an OT came to the supervision today to discuss about Archie who is almost 3, has diagnoses of hydrocephalus and autism (non-verbal), and every time he feels that something goes wrong, he bangs his forehead on various firm surfaces such as the table, the wall, the
Πήγα σε ένα σχολείο σήμερα και δούλεψα με δύο παιδιά με προβλήματα όρασης. Το ένα είναι τυφλό 100%, το άλλο 85%. Στο γυρισμό είχα τόσο εκστασιαστεί από την εμπειρία αυτή (μια ακόμα, αφού τα παιδιά αυτά τα βλέπω εδώ και δυό χρόνια τώρα) που έκατσα για λίγο στο αμάξι και
When you're on the forest There're moments you connect And if you're really honest It's hard then to forget In the four walls I need distraction To regulate myself And stay in my comfort zone But me between the trees I feel
This morning, Yiannis, 8 years old, came for an assessment in clinic. My friend, the psychologist who saw him last week, told me, 'Yiannis is super good, he doesn't look traumatised. His adoptive mother takes care of him very well and has found the right strategies to
Σήμερα το πρωί ήρθε ο Γιαννάκης, 8 χρόνων, για αξιολόγηση στην κλινική. Η φίλη μου η ψυχολόγος που τον είδε την περασμένη βδομάδα μου είπε, 'είναι σούπερ ο Γιαννάκης, δεν φαίνεται να έχει κάποιο τραύμα. Η μητέρα του τον φροντίζει πολύ καλά και έχει βρει τις κατάλληλες ισορροπίες'
We are in Belgrade, me and my girlfriend are visiting our Greek friend Myriam who wants us to meet her boyfriend, Sasha. Myriam, knowing that I'm an OT has informed me that Sasha has just recently been diagnosed with ADHD, quite late if we consider that he had
Είμαστε στο Βελιγράδι, εγώ και η κοπέλα μου επισκεπτόμαστε την Μύριαμ που θέλει να γνωρίσουμε τον Σέρβο φίλο της, τον Σάσα. Η Μύριαμ, γνωρίζοντας ότι είμαι Εργοθεραπευτής με είχε ενημερώσει ότι ο Σάσα μόλις πρόσφατα διαγνώστηκε με ΔΕΠΥ, αρκετά αργά αν λάβουμε υπόψη ότι είχε συμπτώματα από τότε που ήταν
Δευτέρα πρωί, και μια ακόμη αξιολόγηση έχει τελειώσει. Το παιδί που μόλις είδα είναι ένα 4χρονο αγόρι χωρίς κάποια διάγνωση (ακόμη), ονομάζεται Ριάντ, και ήρθε στην κλινική με τον πατέρα του. Κατάφερα να συλλέξω κάποια δεδομένα και πληροφορίες μέσω παρατηρήσεων του ελεύθερου παιχνιδιού του και από μη σταθμισμένους ελέγχους των
Monday morning, and another assessment is finished. The child I just saw is an undiagnosed 4 year-old boy, called Riyad, who came in clinic with his dad. I managed to collect some data and information through observations of free play and from unstandardised checks of his perceptual, fine and
Masie is a 6 years and 8 months old girl who was referred to our clinic for an Occupational Therapy assessment. I read her file, like I always do before the assessments, and I see no diagnosis, no educational and health care plan, no learning difficulties, and she is fully
Η Μέηζι είναι ένα κορίτσι 6 ετών και 8 μηνών που παραπέμφθηκε στην κλινική μας για αξιολόγηση Εργοθεραπείας. Διαβάζοντας τον φάκελό της, όπως κάνω πάντα πριν από τις αξιολογήσεις, δεν διακρίνω να έχει διαγνωστεί ή να λαμβάνει κάποια ειδική μεταχείριση στο σχολείο της, ούτε να έχει μαθησιακές δυσκολίες ή δυσκολίες
It's around April time. My manager announces me that I get to work in a primary school that has an in-house Visual Impairment (VI) Centre, once per week. I will assess and then start weekly sessions with the students that have Occupational Therapy provision outlined in their
Είναι Απρίλιος. Η μάνατζερ μου με στέλνει σε ένα Δημοτικό σχολείο, το οποίο έχει ενσωματωμένο παράρτημα για παιδιά με προβλήματα όρασης το ΚΜΟ (Κέντρο Μειωμένης Όρασης). Σε αυτό το σχολείο θα είμαι μία φορά την εβδομάδα να αξιολογώ και να κάνω συνεδρίες με όσα παιδιά χρειάζονται Εργοθεραπεία. Συναντώ εκεί τον
Draxie, who is an OT, came to supervision today to discuss about Bobby, 8 years old, who has a diagnosis of ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) and attends weekly OT sessions in clinic. Draxie reports that Bobby wants to be in control of the weekly sessions and his favourite thing
Ήρθε στην εποπτεία σήμερα η Ντράξυ για να μιλήσουμε για τα περιστατικά της. Μου μίλησε για τον Μπόμπυ, 8 χρονών, ότι θέλει να έχει τον έλεγχο της συνεδρίας και το καλύτερο του είναι να ανεβαινει στην κούνια-πλατφόρμα (platform swing) και να κάνει στρυφογυρίσματα (spinning) τόσο έντονα και γρήγορα που
Ο Φώτιος είναι μια από τις Διαταραχές Προσκόλλησης υποθέσεις μου. Υιοθετήθηκε όταν ήταν 4 ετών από δύο υπέροχους γονείς και έχει ιστορικό σοβαρών δυσκολιών κατα την περιοδο της γέννας και της λοχίας (περιγεννητική περίοδος) καθώς και παραμέλησης/εγκατάλειψης όταν ήταν σε βρεφική και νηπιακή ηλικία. Ο Φώτιος είναι τώρα 18,
Fotios is one of my attachment cases. He was adopted when he was 4 years old, by two wonderful parents and has history of a stressful birth (in-utero anxiety) and severe neglect as a baby and a toddler. Fotios is now 18, so he is an adult. I have
Πολλές εκπαιδεύσεις γύρω από τη δουλειά και τη μουσική μου έχουν διδάξει ένα πράγμα. «Ξέρω ένα πράγμα, και αυτό είναι ότι δεν ξέρω τίποτα» (λέει ο Σωκράτης). Θα το παραφράσω λέγοντας ότι "Ένα πράγμα είναι βέβαιο στη ζωή μου. Το αβέβαιο". Αυτό σκέφτομαι κάθε φορά που παρακολουθώ μια
Training experiences. Numerous trainings around my work and music have taught me one thing. "I know one thing, and that is that I know nothing" (Socrates saying). I will paraphrase this by saying that "One thing is certain in my life. The uncertain". This is what
Το πρωί πριν παω στη δουλεια μου μιλάω με έναν εκ των αδελφών μου - τρελαμένο με Fifa και Pro video games. Μου λέει για μια ομάδα legends που εχει φτιάξει και εγω να ειμαι στην άλλη γραμμή πηγαίνοντας προς την δουλειά και να του λέω 'ρε που τους θυμήθηκες
Who offered Seva’s child to another therapist for OT sessions??? Grrrr… In the morning before I go to work, I am talking to one of my brothers on the phone; He is insane about all football video games (although in his late 40s) and he describes with such enthusiasm
It is hypothesised that we choose our spouse using the foundational criteria of our limbic system, similarly to what the homosapiens used to do. Thus, we will unconsciously choose someone to be our secure base in life after the initial mysterious connection of our brains takes place. So what do
This is 'Neki talks about Occupational Therapy (OT)', a brand new site by Nektarios Gounaridis that's just getting started. Things will be up and running here shortly, but you can subscribe in the meantime if you'd like to stay up to date and receive
